rozważanie niedzielne

📜 W XIX niedzielę zwykłą Ewangelia ukazuje nam Jezusa, któremu posłuszna jest cała natura a On sam czyni rzeczy po ludzku niemożliwe. Bo oto uczniowie widzą Go idącego po wodzie, do łodzi, którą wiatr oddalił znacznie od brzegu.

⛵️ W czasie letniego wypoczynku nie trudno wyobrazić sobie taką scenę. I warto się zastanowić czego uczy nas ta Ewangelia ? Jak byśmy sami zareagowali na takie wydarzenie?

🫣 Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli ( Mt 14,26) Sam Piotr szuka zapewnienia że to Pan – «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!» (Mt 14, 28) Jezus zachęca Go do działanie – „ Przyjdź” (…) lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!» (Mt 14, 30)

🤔 Ile w nas samych jest z Piotra?

🌊 Oto jezioro symbolizuje nasze życie w którym nie brakuje okazji do spotkań z Jezusem.

🔥 Jeżeli mamy z Nim żywą relację to rozpoznajemy Go od razu, ale bywają momenty w których tracimy pewność, że Jezus jest blisko.

🤔 Czy zdarzyło Ci się kiedyś zawołać jak Piotr: Panie, ratuj mnie ?

😊 Bądź pewien, że „Jezus natychmiast wyciąga rękę” spiesząc na ratunek 🛟

🕊️Błogosławionej niedzieli 🕊️

Dodaj komentarz